Bakir: Çin sorunları diyalogla çözmeli

تموز 16th, 2009 كتبها علي حسين باكير نشر في , تركيا, مقالاتي المترجمة

 

الموضوع: مقابلة حول أحداث العنف ضد الايغور في الصين

مكان النشر: شبكة "نبأ أون لاين" التركية للأخبار

الضيف: علي حسين باكير

التاريخ: 14-7-2009

Bakir: Çin sorunları diyalogla çözmeli

Uluslararası ilişkiler uzmanı Ali Hüseyin Bakir, Doğu Türkistan’da yaşananları NEBEONLINE’a değerlendirdi.

Uluslararası ilişkiler uzmanı Ürdünlü yazar Ali Hüseyin Bakir, Doğu Türkistan’da yaşananların Çin Hükümeti’nin Uygurlara uyguladığı baskı ve zulüm politikasına gösterilen doğal tepki olduğunu söyledi.

Bakir, NEBEONLINE’a yaptığı açıklamada, Çin’in Doğu Türkistan’da demografik yapıyı değiştirmek için bölgeye Çin’de çoğunluğu teşkil eden Han Çinlilerini göç ettirdiğine işaret ederek, demografik yapıyla oynamanın dışında Çin’in doğal kaynaklar bakımından en zengin bölgesi olan Doğu Türkistan’da bölge halkının bu kaynaklardan eşit şekilde yararlandırılmadığını belirtti.

المزيد


Bakir: Türkiye’nin rolüne ihtiyaç var

آذار 16th, 2009 كتبها علي حسين باكير نشر في , تركيا, مقالاتي المترجمة

Bakir: Türkiye’nin rolüne ihtiyaç var
rolüne ihtiyaç var

 

07/02/2009 11:02:41

Selman Doğanay - SÜTUN HABER

باكير 

 

Başbakan Recep Tayyip Erdoğan’ın Davos’taki tavrı medyada büyük ses getirdi ve Arap Dünyası’nın Erdoğan’a hayranlığını kat kat artırdı. Türkiye’nin yükselen yıldızı ve bölgede artan rolü üzerine onlarca ve belki de yüzlerce makale yazıldı. Biz de uluslararası ilişkiler uzmanı gazeteci-yazar Ali Hüseyin Bakir’e bütün bunları nasıl yorumladığını ve Türkiye’nin bölgede yakın gelecekte nasıl bir rol oynayabileceğini sorduk.

 

- Türkiye’nin Gazze’ye saldırı sırasındaki tavrı sizce nasıldı?

Öncelikle şunu söylemeliyim ki, İsrail’in Gazze’ye saldırısı sırasında Türkiye’nin tavrı oldukça sertti ve Filistinliler’i savunuyordu. Resmi bakışa göre bu taraf tutmanın haklı gerekçeleri vardı.  İsrail orantısız güç kullanmıştı. Ayrıca çocukları ve sivilleri öldürmenin hiçbir gerekçesi olamazdı. Türkiye, İsrail’in bu davranışının bölgedeki barış ve istikrar beklentilerini yerle bir ettiğini görüyordu. Fakat saldırılar sona erdikten sonra Türkiye’nin tavrının yavaş yavaş denge politikasına döndüğünü gördük. Türk yetkililerden Hamas’ı füze atımından vazgeçmeye davet eden açıklamalar işittik.
 

- Erdoğan’ın Davos’taki çıkışını nasıl değerlendiriyorsunuz?

Erdoğan’ın Davos’ta oturumu terketmesi olayına gereğinden fazla anlam yüklememeliyiz. Erdoğan bizzat kendisi tepkisinin konuşmak için kendisine yeterli süre vermeyen moderatöre olduğunu ve moderatörün yaptığının Türkiye gibi büyük bir devlete hakaret anlamına geldiğini açıkladı. Moderatörün yaptığı Erdoğan’ın salondan çıkmasını gerektiriyordu, o da çıktı.

- Türkiye’nin bölgedeki rolünü nasıl görüyorsunuz?

Şunu bilmemiz gerekir ki, Türkiye’nin bölgedeki rolü tarafları bir araya getirme ve istikrarı sağlama ekseni etrafında toplanmaktadır. Dolayısıyla Türkiye -İsrail de dahil- taraflardan biriyle iletişimini koparırsa aracılık rolü tehlikeye girer. Doğru bir bakış açısına sahip Türk liderleri buna izin vermeyeceklerdir. Türkiye’de tam da bu günlerde görülen resmi ve sivil hareketlilik Türkiye’nin bölgesel bir güç olduğuna dair jeo-stratejik bir bakışı yansıtmaktadır ve bu bakış resmi, sivil ve diplomatik düzeyde barışçı yollarla pratiğe yansımalıdır.

- Sizce Arap ülkeleri Türkiye’nin yıldızının yükselmesinden rahatsız mı?

Bilakis Arap ülkelerinin Türkiye’nin rolünden memnun olduklarını düşünüyorum. Türkiye’nin bölgede güvenlik ve barışı, ekonomik ve sosyal istikrarı önceleyen politikasına bakınca bu politikanın Mısır ve Suudi Arabistan gibi önde gelen A

المزيد


سعودي عربستان او د پاکستان اتومي پروګرام

كانون الثاني 3rd, 2008 كتبها علي حسين باكير نشر في , مقالاتي المترجمة

ليكوال: علي حسين باكير

ژباړن : حمیدالله محمدشاه

مكان النشر: المركز الأفغاني للدراسات الاقليمية/المقال باللغة البشتونية

اضغط على نسخة مقالنا بالعربية:السعودية والبرنامج النووي الباكستاني

اضغط على نسخة مقالنا بالتركية:Suudi Arabistan ve Pakistan’ın nükleer programı

یو شمیرنړیوال راپورونه د څو مختلفو سرچینو له خولې کاږي ، چې سعودي عربستان له مالي پلوه د پاکستان په اتومي پروګرام کې د پام وړ او رغنده رول لوبولې . کله ، چې په ۱۹۹۸ ز کې پاکستان خپلې اتومي ازموینې تر سره کړې . لویدیځ او امریکا پرې بندیزونه ولګول دغه مهال سعودي عربستان له پاکستان سره د تیلو او اقتصاد په برخه کې ښه مرسته وکړه . دغو مرستو په دغه لړ کې د ۲ میلیارده ډالرو په اندازه دتیلو صادرول هم شامل و پاکستان ته دا شیمه په لاس ورکړه ، چې له خپلې ستونزې او ګوښیتوب څخه راووځي او خپله اتومي پروژه بشپړه کړي .

د لویدیز ځینو څارګرو ادارو ددغه پلان پخلې کړې او دایې زیاته کړې ، چې له دې څخه دسعودي عربستان بنسټیزه موخه داده ، چې دا باوري کړې ، چې څومره ژر کیدای شي پاکستان اتومي وسلې تر لاسه کړي او په سیمه کې د هر ډول ګواښ د مخنیوي وړتیا ولري . کیدای شي دا ګواښ د ایران له لورې د اتومي وسلو تر لاسه کول وي .

د برتانیې څارګره اداره ( ام ۱۶ ) سعودي عربستان ته د اتومي  ځواک په سترګه ګوري ، سعودي دا وس لري ، چې هرکله یې خوښه شي د ( تیار اتوم ) په رانیولو د اتومي هېوادو په کتار کې ودریدلې شي .

د سعودي عربستان د دفاع وزیر په ۱۹۹۹/ ۲۰۰۲ز کې په پاکستان کې د یو لړ « پټو » نظامي او اتومي اډو لکه د توغندیو د جوړولو او یورانیومو د پخولو ځایونو څخه لیدنه وکړه. دغه لیدنه پر امریکا ښه ونه لګیده او د ایران او اسرائیلو اندېښنې او ډار یې ډیر کړ له دې وروسته پاکستانی اتومپوه عبدالقدیر خان هم له سعودي عربستان څخه لیدنه وکړه .

یو شمیر نظامي شنونکې او د امنیتي چارو کارپوهان پردې باور دي ددې پر ځای ، چې سعودي عربستان له صفر څخه د اتوم جوړولو کار پیل کړې دا غوره بولي ، چې اتومي بمونه پر پیسو راونیسي ښایې لاملونه به یې په دې ډول وي :

۱- سعودي عربستان د اتومي وسلو د مخنیوي پر تړون لاسلیک کړې . د سوله ییزو چارو له چوکاټه بهر به د سعودي هر اتومي فعالیت له تړون څخه د سرغړونې په مانا وي . دغه ډول یو اقدام ورته په ګانده (راتلونکې ) کې یو شمیر نړیوالې ستونزې راپنځولې شي .

۲- له دودیزو لارو چارو څخه د اتوم جوړونې په پرتله د ( تیار اتوم ) رانیول سعودي ارزانه او اسانه پریوځي . ګټه یې داده ، چې د ګواښ استثنایې سیمه ییز وضعیت څخه پرته نور هر ډول نړیوال خنډ ته ځواب ویلای شي او اتوم تر لاسه کولای شي .

۳- د امریکا د اتومي چتر پر ځای دا د سعودیانو یوه ښه وسله او وسیله کیدای شي . اوس په کور دننه یو شمیر کړۍ په دې باور دي ، چې د امریکا اتومي چتر دومره باوري نه دی . ځکه ، چې ۲۰۰۱ ز د یولسم سپټمبر څخه راوروسته د امریکا او سعودي عربستان اړیکې ترینګلی شوی .

پردې سربیره ، هر یو سعودي او پاکستان په خپلو منځ کې د هر ډول اتومي مرستې او اتومي پوښښ خبرې رد کړې . په ۲۰۰۳ ز کې د ایران او اسرائیلو د اندېښنو په ترڅ کې د امریکا او هندوستان له لورې پر سعودي عربستان نیوکې یو ځل بیا ډیرې شوې . له برتانیې څخه خپریدونکې ګارډیان په خپلې ( ۲۰۰۳/ ۹ / ۱۸) ګڼه کې دې خبرې ته په اشارې کړې ، چې په پلازمینه ریاض کې یو شمیر لوړپوړي چارواکې د یو ستراتیژیک راپور پر چمتو کولو لګیا دي . ډیره برخه یې دغه درې غوراوي دي :

۱- د دفاعي وسلې په توګه د اتومي وسلو تر لاسه کول .

۲- د اتومي هېوادو لیکې ته ورننوتل تر څو د سعودي ساتنه او ژغورنه باوري کړې .

۳- له اتومي وسلو څخه د خالي او پاک منځني ختیځ د اعلان په موخه د یو سیمه ییز تړون رامنځ ته کولو هڅې . ورځپاڼه زیاتوي تراوسه څرګنده نه ده ، چې سعودي عربستان له دغو دریو غوراویو څخه کوم یو غوره کړې د څيړنې په موخه د اتومي غوراویو ټاکنه داسې یو پرمختګ دی ، چې اندیښنې رامنځ ته کولای شي .

د ۲۰۰۳ز په اکتوبر کې د نظامي استخباراتو رئیس ( آهارون زائینی ) وسله والو ځواکونو ته څرګنده کړه ، چې « سعودي او پاکستان لګیا دي د داسې یو تړون په اړه خبرې کوي ، چې سعودي ته هغه توغندي ورکړې ، چې د اتومي کوپړیو د لیږد وړتیا ولري » . د ۲۰۰۴ز په نومبر کې ایراني سرچینو اندېښنه وښودله هسې نه ، چې سعودي عربستان د پاکستان له لارې اتومي وسلې نه وي تر لاسه کړې . سعودي په ۲۰۰۳ز کې له پاکستان څخه ددغه ډول وسلو او د پرمختللو بالستیکي توغندیو ، چې د پخوانیو چینايي ( ډی ایف ۳ ای ) ځای ونیسي د رانیولو تړون لاسلیک کړ .

له لندن څخه خپریدونکې ( فایننشال ټایمز ) د پنجشنبې په ورځ ( ۲۰۰۴ / ۸ / ۵ ) یو ځل بیا د پاکستان له اتومي پروګرام سره د سعودي عربستان د مالي ملاتړ او د دوی تر منځ د اړیکو خبره راپورته کړه ، ورځپاڼه کاږي : سعودي عربستان د پاکستان په اتومي پروګرام کې پوره ونډه اخیستې ده او یا به کیدای شي ریاض داسې هڅې کوي ، چې

المزيد


Suudi Arabistan ve Pakistan’ın nükleer programı

أيلول 30th, 2007 كتبها علي حسين باكير نشر في , تركيا, مقالاتي المترجمة

المقال منشور باللغة التركية

لقراء المقال باللغة العربية يرجى الضغط هنا

Suudi Arabistan ve Pakistan’ın nükleer programı

Ali Hüseyin Bâkir

03 Eylül 2007 Pazartesi 01:08 

Pek çok uluslararası rapor ve kaynak, Pakistan’ın nükleer programının ekonomik açıdan desteklenmesinde Suudi Arabistan’ın açık ve temel bir rolü olduğuna dikkat çekiyorlar.

 

Pakistan 1998 yılında yaptığı nükleer denemeden dolayı Amerika’nın ve uluslararası  camianın ambargosuna maruz kalınca, Suudi Arabistan Pakistan’a, -2 milyar dolarlık petrol yardımını da kapsayan- ekonomik destek verdi. İşte bu destek Pakistan’ın içinde bulunduğu zorluğu ve yalnızlığı aşıp nükleer projesini tamamlamasında pay sahibi oldu.

 

Batılı birçok istihbarat teşkilatı bu iddianın muteber olduğunu vurguluyor. Onlara göre Suudi Arabistan’ın bu desteği vermesindeki temel hedefi, yüzleşeceği son derece önemli tehlikeler karşısında, Pakistan’ın nükleer santralına hızlı bir şekilde ulaşmayı garanti altına almak. Bu tehlikelerden biri de İran’ın nükleer silah elde etmesi olabilir.  

 

Örneğin İngiliz dış askeri istihbarat teşkilatı MI-6 (Military İntelligence Service), Suudi Arabistan’a, “hazır nükleer teknoloji”yi satın alma gücüne sahip oluşundan dolayı, istediği an “nükleer kulüp”e girmeye hazır bir nükleer güç olarak bakıyor.

 

Suudi Arabistan savunma bakanı, 1999 ve 2002 yıllarında, Pakistan’ın birçok gizli askeri üssünü ve nükleer santralini ziyaret etti. Ziyaret ettiği bu üsler ve santraller arasında, füzelerin imal edildiği ve uranyumun zenginleştirildiği yerler de vardı.

 

Söz konusu ziyaretler Amerika Birleşik Devletleri’nin tepkisine, İran ve İsrail’in de endişeye kapılmasına yol açtı. Bu tepki ve endişenin nedenlerinden biri de, Pakistanlı nükleer bilim uzmanı Abdulkadir Han’ın Suudi Arabistan’ı ziyaret etmiş olmasıdır.

 

Güvenlik alanındaki pek çok askerî yorumcu ve uzman, birçok sebepten dolayı, Suudi Arabistan’ın sıfırdan nükleer çalışmalara girmek yerine, nükleer bomba satın almayı tercih edeceğine inanıyor. Bu sebeplerden bazıları şunlardır:

 

1- Suudi Arabistan, Nükleer Silahların Yaygınlaşmasını Önleme Anlaşması’nı imzalamıştır. Bunun anlamı, Suudi Arabistan’ın, barışçı çerçevenin dışında girişeceği herhangi bir nükleer çalışma, söz konusu anlaşmayı delmek olacaktır ve böyle bir şey onun gerçekten çok büyük uluslararası problemlerle karşılaşmasına yol açacaktır.

 

2- Suudi Arabistan için nükleer bomba satın alma seçeneği, klasik usulü takip etmeye oranla çok daha fazla hareket özgürlüğü ve hızlılık imkânı sağlıyor. Ayrıca klasik usul uluslararası gayretlerle sekteye uğrayabilir veya çok önemli ve istisnai bölgesel durum, bu usulle nükleer güce ulaşmanın önünde engel teşkil edebilir.

 

3- Amerika’nın nükleer şemsiye yerine, nükleer bomba satın almak, Suudi Arabistan’a bir kalkan ve caydırıcılık imkânı sağlar. Zaten Suudi Arabistan içindeki bazı çevreler, özellikle de 11 Eylül 2001 saldırılarının ardından, bu ülke ile Amerika arasındaki ilişkilerin bozulmasıyla, Amerika’nın nükleer şemsiyeliğini sağlam bir garanti olarak görmüyorlar.

 

Ancak bir taraftan Suudi Arabistan ile Pakistan nükleer yardımlaşma içine girerken, diğer taraftan da 2003 yılına gelindiğinde bu iki devlete yapılan baskıların dozu iyice arttı. Özellikle de Amerika ve Hindistan’dan gelen baskılar yoğunlaştı. Tabi bu baskılara İsrail’in ve İran’ın duyduğu endişeyi de eklemek gerekiyor.

 

İngiliz The Guardian gazetesi 18.09.2003 tarihli nüshasında, stratejik bir rapora dikkat çekiyor. Rapor, Riyad’ta üç seçeneğin ele alındığı üst düzey bir araştırmayı kapsıyor. Bu seçenekler şunlardır:

 

Birincisi: Caydırıcı bir silah olarak nükleer güce sahip olmak.

 

İkincisi: Suudi Arabistan’ın korunmasını sağlamak için nükleer bir güçle girilmiş ittifakı korumak veya böyle bir güçle ittifak içine girmek.

 

Üçüncüsü: Ortadoğu’nun nükleer silahlardan arındırılmış bir bölge olduğunu ilan etmek için bölgesel bir ittifak oluşturmaya çalışmak.

 

Gazete şöyle diyor: “Suudi Arabistan’ın bu üç seçenekten birine karar verip vermediği şu anda bilinmiyor.” Ancak gazete, Suudi Arabistan’ın bu nükleer seçenekler üzerinde bir çalışma yapmış olmasını bile endişe verici bir gelişme olarak değerlendiriyor.

 

İsrail Askeri İstihbarat Teşkilatı başkanı Ahron Zivi, Ekim 2003’te Siyonist Keniset merasiminde şöyle bir açıklama yaptı: “Suudi Arabistan ve Pakistan, Suudi Arabistan’a nükleer füze başlıkları sağlanması konusunda bir anlaşmaya varmak için görüşüyorlar.”

 

İranlı bir yetkili de Kasım 2004’te yaptığı bir açıklamada Suudi Arabistan’ın Pakistan kanalıyla nükleer silahlar veya nükleer teknoloji elde etmiş olabileceğinden duyduğu endişeyi dile getirdi ve şunları söyledi: “Suudi Arabistan, söz konusu silahlara sahip olmak ve eski Çin füzeleri olan RF-3A’ları, modern balistik füzelerle değiştirmek için  2003 yılında Pakistan ile el sıkıştı.”

 

Sonra İngiliz The Financial Times gazetesi, 05.08.2004 tarihinde, Suudi Arabistan’ın Pakistan’ın nükleer programına yaptığı ekonomik yardım dosyasını ve iki ülke arasındaki ilişkileri yeniden gündeme taşıdı. Gazete, Suudi Arabistan’ın, Pakistan’ın nükleer programına destek verdiğine, Riyad’ın belki de nükleer silaha sahip olmanın peşinde koştuğuna veya hatta bu silahı, bölgenin çalkantılı şartlarının gölgesinde İslâmabad’tan ödünç almış olabileceğine dikkat çekiyor.

 

Gazete, Suudi Arabistan velihatının, o dönemde Pakistan’ın içinde bulunduğu zorluğun hafifletilmesi ve nükleer tercihlerini uygulamaya koyduktan sonra Batı’dan gelecek yaptırımları aşabilmesi için ileri sürdüğü teklifi de hatırlatıyor. Suudi Arabistan velihatı, belirsiz bir süre için Pakistan’a günlük 50 bin varil civarında petrol yardımı yapılmasını teklif etmişti. Pakistanlılar bunu, Pakistan tarihinin en zor şartlarından birinde yapılmış en büyük yardım olarak kabul ettiler.

 

The Financial Times, Suudi Arabistan’ın Pakistan’a yaptığı ekonomik yardımların, iki ülke arasında nükleer bir işbirliği bulunduğu yönündeki kuşkuları beslediğini söylüyor. Gazete üst düzey bir Amerikalı yetkiliden şunu aktarıyor: Suudi Arabistan’ın sağladığı finans, nükleer programı konusunda Pakistan’a yardım etti ve -diğer etkenlerle birlikte- Çin’den nükleer teknoloji satın almasına imkân sağladı.

 

Hindistan, 2005 tarihli bir raporunda şöyle diyor: Suudi Arabistan ile Pakistan arasında gizli bir güvenlik ve savunma anlaşması vardır. Bu anlaşma, İsrail veya Amerika ile karşı karşıya gelmesi durumunda, Suudi Arabistan’a Pakistan’ın nükleer gücünden yararlanmasını garanti altına alıyor.

 

Tâbi  buna karşılık Suudi Arabistan da Pakistan’a, mali yardımda bulunacak. Ve belki de son derece gelişmiş destek uçakları “Avax” ve nükleer bomba taşıyabilecek modern F-16 yardımı yapacak. Ayrıca bunlara Amerika’nın modern askerî teknolojisine ulaşma imkanını da eklemek gerekiyor.

 

Sonra bir Alman dergisi 2006 yılında bu raporu yeniden gündeme getirdi ve şu iddialara dikkat çekti: Suudi Arabistan, Pakistanlı uzmanlarla yardımlaşarak gizlice nükleer program üzerinde çalışıyor. Söz konusu uzmanlar Suudi Arabistan’a, 2003 ve 2005 yılları arasında, asıl kimliklerini saklayarak, Allah’ın evini (Kâbe’yi) ziyaret edecek hacılar gibi geldiler. Ancak bazen bir aya yakın süreyle kaldıkları otellerden kayboluyorlardı.

 

Dergi şu iddialara da yer veriyor: İstihbarat amaçlı yapay uydular tarafından çekilen fotoğraflar, Suudi Arabistan’ın, Riyad’ın güneyinde, yer altında gizli bir şehir, 12 füze mahzeni ve yine onlarca füze deposu inşa ettiğini ve buralarda Pakis

المزيد


د چین او امریکا ستراتیژیکې اړیکې

أغسطس 26th, 2007 كتبها علي حسين باكير نشر في , مقالاتي المترجمة

 

البحث باللغة البشتونية

اقرأ النسخة العربية لبحثنا

   د چین او امریکا ستراتیژیکې اړیکې

                لیکوال - علی حسین باکير

                 ژباره - حمیدالله محمد شاه                      

  د چین اوروسيې د مخ پر وده اړیکو څارونکي کولای شي چې د دواړو هېوادونو ترمنځ د حیرانتیا تر بریده زیاتیدونکی ستراتیژیک جوړجاړی وګوري. سیمه ییز او نړیوال ځواکونه دغه ډول اړیکې خپل اغیز ته ګواښ بولي. د دواړو لوریو تر منځ ګډه همکاري د یو شمېر مسلو پر سر راڅرخي، لکه : نظامي وسلې، د نړیوالو پېښو په اړه سیاسي او ډیپلوماتیک جوړجاړی، د څېړنې او پرمختګ په ډګر کې ګډه همکاري او پردې سربېره متبادله سوداګري.

 د چين او روسيې د اړيکو شاليد: 

د چین او شوروي اتحاد تر منځ ډیپلوماتیکې اړیکې په (۱۹۴۹ز) کې د اکتوبر پر دویمه رامنځ ته شوي، د (۱۹۹۱ز) په اګست کې شوروي اتحاد له منځه لاړ، دواړه  هېوادونه د (۱۹۹۱ز) په ډسمبر کې د خپلمنځي ستونزو د له منځه وړلو په پار خبرو ته چمتو شول او د ډیپلوماسۍ له لارې یې خپلې ستونزې هوارې کړې(۱).

له ۱۹۹۲ز څخه راوروسته د روسيې او چین اړیکې مخ په غوړیدو دي، کله چې د همدغه کال په ډسمبر کې د روسيې پخواني ولسمشر بوریس یلڅین له پکن څخه لیدنه کوله، ولسمشر  له لویدیځ او اسیا سره د اړیکو په رامنځته کولو کې، د روسيې په بهرني تګلار کې د متوازنو اړیکو پر ارزښت ټینګار وکړ، ځکه چې روسیه اروپايي_ اسياسي هېواد دی . د ۱۹۹۶ز په اپریل کې  دواړو هېوادونو د پکېن د کنفرانس له لارې  د پولو ستونزه د تل له پاره هواره کړه، او ستراتیژیکو همکاریو پړاو ته ورننوتل،  د ختیزو پولو تړون یې په ۱۹۹۱ز او د لویدیزو هغو یې په ۱۹۹۴ز کې سره لاسلیک کړل، د چین او روسيې په اړیکو کې یو شمیر ګډې خواوې په دې توګه دي:(۲).

۱- د امریکا د تګلارې په اړه د دواړو هېوادو ګډ دریځ، دنړۍ له یو قطبی کیدو سره مخالفت او د توغندیو د مخنیوي له پاره د دفاعي ډال د جوړولوهغه پروژه چې امریکا یې په دې پلمه رامنځته کوي، چې د سرکښه هېوادو لکه ایران، شمالي کوریا له احتمالي برید څخه ځان پرې  وژغوري. چین او روسیه په دې اند دي چې دا د نړیوال امنیت له پاره ګواښ دی او د وسلو د جوړونې سیالي رامنځته کوي، ځکه خو د شوروي اتحاد او امریکا ترمنځ د بالستیکي وسلواو نورو هغو د مخنیوي له تړون څخه ملاتړ کوي ،چې په ۱۹۷۲ز کې د دواړو هېوادو له لوري لاسلیک شوی .

۲- د نظامي ټیكنالوجۍ په ډګر کې یوله بل سره مرسته: چین د روسي وسلو تر ټولو ښه بازار دی او ۴۰٪ روسي وسلې صادروي، چین چې څومره وسله  واردوي ، ۷۰٪ یې له روسيې څخه وي.

۳- په منځنۍ اسیاکې د دواړو هېوادو تر منځ جوړجاړی ، تر څو په سیمه کې د اسلامي خوځښتونو، نشه يي توکو، د وسلو قاچاق او د ترهګرۍ او بېلتون غوښتونکو مخه ونیول شي، دا ټول به د شانګهای تړون له مخې تر سره کوي چې د قزاقستان، تاجکستان، قیرغیزستان تر څنګ روسيې او چین په ۱۹۹۶ز په اپریل کې لاسلیک کړي دي.

۴- دا باوري کول چې یو اړخ به هم د مقابل لوري په چارو کې لاسوهنه نه کوي، د سیمه ییز امن او یووالي درناوی به کوي. چین تل پردې ټینګار کړی چې د چیچن مسله د روسيې کورنۍ مسله ده او دمسکو په ځمکو پورې تړاو لري، همدارنګه روسيې تر اوسه له تایوان سره ډیپلوماټیکې اړیکې نه دي غځولي او تیبت د چین یوه نه جلا کیدونکې برخه شمېري، دواړه هېوادونه د بېلتون غوښتونکو پر وړاندې له یو بل سره دغه ډول مرسته کوي.

۵- د دواړو هېوادو تر منځ سوداګریزې اواقتصادي اړیکې مخ پر وده دي. په ۲۰۰۰ز کې د مسکو او پکېن تر منځ سوداګریزه راکړه ورکړه ۷میلیارده امریکایي ډالرو ته رسیدلې وه، له المان او امریکا راوروسته چین د روسيې دریم سوداګریز ملګری دی.

 د دواړو هېوادو تر منځ شته اسانتیاوې کولای شي چې په سوداګریز او اقتصادي ډګر کې لا نورې بریاوې تر لاسه کړي.

له پورتنيو خبرو څخه د روسيې اوچین تر منځ ستراتیژیک عمق څرګندېږي، چې یوازې امنیتي او نظامي اړخ پوري محدود نه دي، بلکې له اقتصادي اړخ وراخوا  نور اړخونه هم لري . د دواړو هېوادو مخ پروده اړیکې د ستراتیژیک ګډون تر بریده رسېدلي خو تر اوسه یې د نظامي ایتلاف کچه نه ده راخپله کړې، دواړو لوریو په څو مناسبتونو کې دغه ډول څرګندونې کړي او پردې ټینګار کوي چې د مسکو اوپکېن تر منځ ستراتیژیک ګډون بل هیڅ لوری نه په نښه کوي او یوازې د خپلوګډو ګټو غوښتنه ده چې سره یو ځای شوي دي.

په ۲۰۰۱ز کې د چین او روسيې تر منځ د ستراتیژیکې همکارۍ تړون نوې بڼه خپله کړه، د دواړو اړخونو یو پر بل متبادل سیاسی باور لا پسې پوخ شو او د چارواکو لیدنې د پخوا په پرتله ډیرې شوې ، آن تردې چې چینایي ولسمشر (جیانګ بوینګ) له ولسمشر ( ولادیمیر پوتین) سره په یوه کال کې درې ځله ولیدل او شپږ ځلې یې په ټیلفون ورسره خبرې وکړې او هغه تړون ته یې قانونی بڼه ورکړه چې په ۲۰۰۱ز کې د دواړو هېوادو ولسمشرانو د ښه ګاونډيتوب او متبادلې همکارۍ پر بنسټ  لاسلیک کړی و.  همدارنګه یې د نسلونوتر منځ د تلپاتې ملګرتیا ګډو څرګندونو ته قانوني بڼه ورکړه چې په۲۰۰۱ز کال کې دواړو ولسمشرانو رامنځته کړې وې.

چینایی ولسمشر هوجین تاو په ۲۰۰۳ز کې د می له ۲۶ـ۲۸ پوري له مسکو څخه رسمي لیدنه وکړه. په دې وروستیو کې د دواړو هېوادو ترمنځ تجارتي ، ټیكنالوجۍ او اقتصادي مرستې ورځ په ورځ پراخېږی، د وخت په تېرېدو د کولتور، پوهنې او روزنې او د ساینس او ټیکنالوجې په ډګر کې د پام وړ مرستې زیاتې شوي.

پخوا چې کومو ستونزو ددغو مرستو مخه ډب کړې وه، هغه د پولو ستونزه وه،.چین او روسیه۴۳۷۰کیلومتره ګډې پولې لري، دواړو خواوو ۹۷٪ د پولو ستونزې د خبرو اترو له لارې چې څو کاله اوږدې هم شوې د نړیوال قانون له مخې په اوسنۍ بڼه حل کړي. په دې خبرو اترو کې د مناسبو سلا مشورو، پوهاوي او بښنې روحیه له ورایه معلومیده(۳).

د پولو ډیرې شخړې په رسمي توګه په (۲۰۰۱ز) کې هواري شوي او پاتې  نورې جنجالې هغه، د تل له پاره د (۲۰۰۵ز) په مې کې حل شوې . 

د پولو پر سر د راپورته شوي جنجال په اړه پوهاوي او حل ته رسیدل، د متبادلو سیاسي او سوداګریزو اړیکو د رامنځته کولو له پاره پیاوړی پېل دی ، چې د روسيې او چین تر منځ د ستراتیژیکو اړیکو د رامنځته کولو لپاره د بنسټ بڼه لري. اوسمهال دواړه هېوادونه په نړیوال سیاست کې د ( څو قطبي نړۍ) پر ارزښت سره یوه خوله دي تر څو وتوانېږي، چې د امریکا په وړاندې ودرېږي. همدارنګه دواړه لوري د توغندیو د دفاع، تایوان، منځنۍاسیا او تشیال( فضاء) د موضوعاتو په اړه د ګډ دریځ او اړینې همکارۍ تر بریده سره نږدې شوي .

 

د چين او روسيې سياسي اړيکې:

۱- سیمه ییز ائتلاف:

چین او روسیه د داسې یو سیمه ییز سازمان د رامنځته کولو په هڅه کې دي چې وکولای شي ،سیمې ته د امریکا د راننوتو مخه ډب کړي، په ځانګړې توګه هغو سیمو ته چې د پخواني شوروي اتحاد تر واک لاندې وې او د اتحاد له ړنګیدو وروسته وپاشل شوې. د همدې موخې په پار دواړو هېوادونو پردې لاس پورې کړی چې یو شمېر سیمه ییز سازمانونه رامنځته کړي او پخواني هغه بیا فعال کړي، ځینې مهم  یې په دې توګه دي :

v                      شانګهای سازمان: چین، روسیه، تاجکستان، قزاقستان او قرغیزستان یې غړیتوب لري، د چین په شانګهای نومې سیمه کې په ۱۹۹۶ز کې رامنځته شو، په ۲۰۰۱ز کې د ازبکستان په یو ځای کېدو یې لمن نوره هم پراخه شوه. د سازمان موخه د غړو هېوادو تر منځ همکاري او په نوبتي بڼه د مهمو موضوعاتو څېړل دي تر څو دغه موخې تر لاسه کړي:

۱- د شوروي اتحاد له ماتې وروسته د چین او منځنۍ اسیا د جمهوریتونو تر منځ د پولو بیا ټاکنه.

المزيد


Türkiye bölgede tarihi role hazırlanıyor

أغسطس 26th, 2007 كتبها علي حسين باكير نشر في , مقالاتي المترجمة

 

المقال باللغة التركية

اقرأ النسخة العربية للمقال

 
Ali Hüseyin Bâkir
Türkiye bölgede tarihi role hazırlanıyor
20 Ağustos 2007 Pazartesi 09:47

 

Türkiye siyasetiyle ilgilenen uzmanlardan büyük bir bölümü, Türkiye’nin Ortadoğu’da en büyük rolü oynamaya yöneldiğini düşünüyor. Ve belki de Türkiye bu yönelişin belli bir aşamasında -geçmiştekine oranla daha az güçlü, daha az etkili ve farklı bir şekilde olsa da- tarihi rolünü yeniden elde edeceği bir dereceye ulaşacaktır.

 

Böyle bir analiz yapılmasının arkasındaki temel etken, çok yavaş bir şekilde gerçekleşiyor olsa da Türkiye’nin iç siyasetinde yaşanan köklü değişimler ve dışarıdaki, özellikle de Türkiye’yi çevreleyen bölgedeki hızlı gelişmelerdir.

 

Irak Kürdistan’ı Türkiye İçin Bir Giriş Kapısıdır

 

Türkiye için bölgedeki temel endişe kaynağını Kürt sorunu teşkil ediyor. Irak’taki durumun kritikliği ve Irak’ın parçalanmışlığı, bu endişeyi daha da artırdı. Ancak yerel ve bölgesel temel aktörlerden biri olarak kendilerini kabul ettirme noktasında, Iraklı Kürtlerin ellerini güçlendiren de yine Irak’ın bu kritik durumu ve parçalanmışlığıdır.

 

Örneğin Irak’ın işgali sırasında Amerika Birleşik Devletleri Kürt kartından yararlandı. Oysa aynı vakitte Türkiye bu karttan kendini soyutlamıştı. Yine bu dönemde Kürtler de Türkiye ile Amerika arasındaki mesafeyi açmak için çalıştılar. Sonunda Amerika, ifa edecekleri hizmetler karşılığında, Kürtler ile birlikte olmak ve onların isteklerini yerine getirmek zorunda kaldı.

 

Türkiye’yi rahatsız eden de bu durumdur. Çünkü bütün bunlar sonuçta Kürtlerin daha etkili hale gelmesini sağlıyor. Ayrıca Türkiye bütün bu gelişmelerin, Kürtlerin Kerkük’e hâkim olmalarına yol açacağından da korkuyor. Böyle bir şey, Irak Kürdistanı’nın ilan edeceği herhangi bir bağımsızlığın ekonomik temelini oluşturacaktır. Türkiye ise bu durumdan zarar göreceklerin en başında yer alacaktır.

 

Türkiye - Amerika - Kürtler üçgeni arasındaki ilişkilerin karmaşıklığı kapsamında, PKK unsuru “yaranın üzerindeki kezzap” şeklinde ortaya çıkıyor ve bu durum Irak sınırına yığdığı yaklaşık 140 bin askerle Türkiye’yi askerî gücünü göstermeye sevk ediyor. Türkiye sınıra asker yığmayı, Kuzey Irak’a girip, burayı kendisine karşı gerçekleştirdiği silahlı operasyonlarının hareket noktası edinmiş PKK’yı ortadan kaldırmaya hazırlık kapsamında yapıyor.

 

Amerika Birleşik Devletleri şu ana kadar Türklere Kuzey Irak’a girmemesi tavsiyesinde bulundu. Ancak herkes biliyor ki, Türkler için Kürt meselesi, ulusal güvenlik listesinin en başında yer alıyor. Onun için talep Amerika’dan gelmiş olsa bile, Türklerin bu meselede hoşgörü ve müsamaha göstermeleri mümkün değildir.

 

Bu zor konumda Amerika’nın istediği son şey, Kuzey Irak meselesinde Türklerle birlikte mücadeleye girmek. Ancak diğer taraftan Türk-Kürt problemine ilişkin bir çözüme de sahip değildir.

 

Türkiye başbakanı Erdoğan sonunda, Irak başbakanı Nuri Malikî’nin muvafakati ile, Irak’la bir güvenlik anlaşması imzalamayı başardı. Anlaşma Irak topraklarındaki, daha doğrusu Kuzey Irak’taki PKK varlığı ile mücadele etmeyi de kapsamına alıyor. Ancak yapılan yorumlar, bu anlaşmanın fiilen uygulanma şansı bulamayacağı şeklinde. Çünkü anlaşma, “Irak Kürt bölgesi yönetimini” kızdırdı. Sebep, anlaşmanın uygulanma yerinin söz konusu bölge olmasına rağmen, kendileriyle istişare yapılmamış ve onaylarının alınmamış olması.

 

Türkiye’nin Bölgesel Etkisini Artıran Bir Unsur

المزيد